Vitamine B12 wordt ook wel Cobalamines genoemd. In de maag worden door maagzuur en enzymen de omhullende eiwitten van het vitamine verwijderd. Vervolgens bindt het vitamine zich aan een eiwit dat geproduceerd is door de speekselklieren en wordt het naar de twaalfvingerige darm vervoerd. Hier wordt de verbinding weer verbroken wordt Vitamine B12 weer met een bepaald soort eiwit gekoppeld. Het gevormde complex wordt vervolgens opgenomen in het laatste stuk van de dunnen darm door specifieke ontvangers.

Vitamine B12 is noodzakelijk voor DNA-synthese (het snel aanmaken van DNA door bijvoorbeeld celdeling). Een tekort aan vitamine B12 leidt tot problemen bij snel delende cellen die DNA moeten aanmaken. Het duidelijkst is dit bij rode bloedcellen.

Een andere functie van cobalamine is voor het omhullen van zenuwuitlopers waardoor impulsgeleiding van de zenuw wordt versneld.

Cobalamines wordt allen geproduceerd door micro-organismen. Dieren en planten kunnen geen B12 aanmaken. Dieren zorgen voor genoeg van deze micro-organismen door ze bij zich te dragen, zoals de meeste herkauwers; door andere dieren te eten; of door producten te eten waarin zich veel micro-organismen bevinden, zoals (hun eigen) uitwerpselen. Ook in de menselijke darm komen micro-organismen voor die in samenwerking met de mens B12 produceren. Deze micro-organismen bevinden zich echter in een deel van darmen waar de B12 niet meer kan worden opgenomen. Daarom zijn mensen afhankelijk van een externe bron van B12: dierlijke producten of B12-supplementen.